Het perspectief in de crisis

Het perspectief in de crisis

We zitten op dit moment nog midden in de Coronacrisis. Vragen waar deze crisis vandaan komt, waar we dit aan te danken hebben en hoe gaan het gaan overwinnen worden gesteld om grip te krijgen in deze ongekende tijd.

En deel van de mensen stelt ook de vraag of dit straf van Moeder Aarde is, of van God of dat natuurkrachten boos zijn vanwege de uitbuiting van dezelfde natuur.

Zij proberen op deze wijze een duiding te vinden voor wat er in deze Corona-tijd gebeurt.

Het lijkt mij niet het belangrijkst om ons niet te focussen op de crisis zelf, maar ons meer te richten op wat we leren kunnen leren van deze crisistijd. Waar staan we in deze crisis en wat komt er naar boven? Wat zijn we bang om kwijt te raken en wat willen we vooral behouden. Het kunnen doorgronden van de crisis op zichzelf helpt niet ons niet veel verder. Leren wat een crisis met ons doet leert ons des te meer wie we zijn, waar we voor staan en waarheen we op weg zijn.

De maakbaarheid voorbij

Deze corona-crisis maakt ons wel duidelijk dat we de maakbaarheid voorbij zijn. De hele wereld ligt stil. Het wordt bepaald door het virus, en wel of het zich wel of niet verder verspreidt. 

  • Dit is een tijd van bezinnen.
  • Een tijd om terug te keren
  • Een tijd om te worden wie we zijn

Hoe kunnen we deze tijd duiden en daar betekenis aan geven? 

De crisis kan ons daarbij helpen. Crisis is Crinomai in het Grieks, wat onderscheiden en schiften betekend. We komen op het moment van de waarheid en een beslissing moet worden genomen. Hierbij worden de volgende zaken ons duidelijk:

  • Wie wij zijn (we zijn niet almachtig, ook niet onmachtig, maar beperkt machtig)
  • Waar wij voor staan (het maakt duidelijk wat we kiezen als belangrijkste waarden)
  • En waar wij heen gaan (het geeft richting voor de toekomst)

Dit is het appel voor deze tijd:

  • Kom naar huis
  • Kom het vaderhuis binnen

Crisisverhalen

Ik ga een verhaal vertellen over omgaan met een crisis, wat je kunt vinden in Lucas 15:11

Hier volgt de ene crisis de andere crisis op.  We gaan niet zoeken waar deze crisis vandaan komt, maar kijken hoe ze door de crisis heenkomen en waar dit toe leidt.

  1. De eerste crisis: De crisis van de vader, die geen vader mag zijn en daar afstand van doet om zijn kinderen niet kwijt te raken.
  2. De tweede crisis: De zoon die alles kwijtraakt, inclusief zichzelf.  Hij mag de vader in de ogen mag kijken om de crisis in zichzelf kwijt te raken.
  3. De derde crisis: De wereld rond de vader wordt gevraagd om een positie in te nemen, een keus te maken wat ze met de vader en de zoons willen.
  4. De vierde crisis: De oudste zoon komt in en crisis als hij gevraagd wordt zijn oude gewoontes los te laten en een nieuw perspectief voor de toekomst te omarmen. Ook hij zal de vader in de ogen mogen gaan kijken als hij dat wil.

De jongens zoeken het buiten de deur:

Beide zoons gaan bij de vader vandaan. De jongste met zijn grote ambitie gaat verder dan de oudste zoon:

  • De jongste gaat naar het buitenland, een land zo ver mogelijk van huis (wat van ver komt is beter)
  • De oudste gaat naar het land buiten, werken op het landgoed wat zijn thuisland is. Lekker dicht bij huis.
    • Wat past het best bij jou? Het buitenland of het thuisland?
    • De wereld zoekt het buiten God om, in de wetenschap zonder God bijvoorbeeld.

De crisis brengt naar boven waar we staan. In het verhaal wordt dit ook duidelijk:

De jongste zoon komt tot zichzelf als hij alles kwijt is. Hij vindt zichzelf terug in armoede bij het verzorgen van varkens. Hij voert varkens met de honger in zijn lijf, maar mag niets van het voer eten. “Hoe ben ik hier ooit terechtgekomen?” is een vraag die teruggaat naar de plek waar je ooit vandaan kwam. De jongen dacht aan zijn ouderlijk huis, aan zijn vader en het leven wat hij daar had. Hij komt tot bezinnen. Ik ben nu een knecht maar de knechten bij mijn vader hebben het veel beter. Hij gaat bij zichzelf te rade: k kan beter teruggaan naar mijn vader dan hier sterven van de honger’

De vader vindt de relatie met de kinderen belangrijker dan zijn positie, zijn eer en zijn naam bij de buren. Hij gaat op een ongebruikelijke manier mee met de wens van zijn kinderen. Hij houdt hoop op herstel en houdt de deur voor beide wijd open.

De oudste zoon komt bij zijn boosheid over de onrechtvaardigheid in het verhaal. Hij doet zijn best en krijgt geen extra beloning. Hij komt zichzelf tegen als hij een regels die hem veiligheid hebben gegeven los moet laten. Hij kan het nog niet accepteren dat het anders loopt dan hij had gedacht. Hij kan het niet accepteren dat het niet maakbaar is, dat de spelregels ineens gewijzigd worden. Hij wil deze drempel nog niet overstappen.

De vader is twee keer naar buiten gekomen, 

  • een keer om de jongste zoon tegemoet te komen en hem het huis in te brengen (Dit kan ook staan voor de heidense volken)
  • een keer om de oudste zoon op te halen en hem het huis in te brengen.  Dit kan staan voor Israël. (In het verhaal weten we nog niet hoe het afloopt, wat betekent dat het nog moet gebeuren.)
    • en waar sta jij? Zit je nog in de crisis?
    • Ben je al tot jezelf gekomen?
    • Ben je al op de terugweg?
    • Heb je de vader al in de ogen gekeken
    • Heb jij je eigen manieren al afgelegd en de 
  • Mogelijk ging hij ook de derde keer naar buiten om de buren te halen, zoals in de twee verhalen die eerder in het hoofdstuk verteld worden.

De balans opmaken bij een crisis, waar staan we? Een crisis kost iets om er uit te komen.

  • De jongste zoon heeft zijn ambitie losgelaten, het kostte hem zijn eigen dromen
  • De Vader heeft zijn positie losgelaten, het kostte hem zijn eer, aanzien en zekerheid
  • De oudste zoon zal het zijn traditie gaan kosten, het bekende van de oude gewoonten en spelregels. Hij zal dan veiligheid inleveren.

En keuze in de crisis kan ook iets opleveren, afhankelijk van de keuze die gemaakt wordt:

Dit zien we ook in dit verhaal tevoorschijn komen:

  • De jongste ruilt ambitie in voor intimiteit
  • De vader ruilt zijn autoriteit in voor intimiteit
  • De oudste zoon kan zijn traditie inruilen voor intimiteit, zodat de liefde op kan bloeien en het volle leven kan schenken.

De vader laat zijn hart zien:

  • Aan de jongste zoon 
  • Aan de buren, zij staan voor de wereld
  • Aan zijn oudste zoon

Want hij wil de jongste zoon winnen, hij wil de wereld winnen en hij wil de oudste zoon winnen.

Waar sta jij?

De profeet Amos zegt: “Maak je gereed om God te ontmoeten!” 

Dit hoofdstuk in de bijbel staat vol met feesten. Iedere keer als er iets of iemand gevonden wordt eindigt dit met een feest! Net voor Jezus deze verhalen vertelt was hij op een feest. Hij vertelt dit verhaal aan zuurpruimen die niet blij konden zijn als er iemand gered werd.

De oudste zoon wilde niet naar binnen gaan op het moment dat de vader het hem vroeg. Stel dat jij de jongste zoon bent in dit verhaal. Wat zou je tegen je oudere broer zeggen om hem te bewegen ook in de ogen van de Vader te kijken net als jij dat deed?

Het perspectief van de crisis is het licht in de duisternis. Jezus zegt van zichzelf dat hij het licht van deze wereld is. Jezus kan licht brengen in jouw crisis. Hij kan ook verlichting brengen in jouw crisis. Hij weet wat jij achter je mag laten om te komen tot intimiteit. De intimiteit die leidt tot het volle leven met liefde.  Als je Jezus in de ogen duft te kijken zij je daar zijn liefde en ook zijn bewogenheid voor jou. Ik wil je vragen om niet buiten te blijven staan, maar deze drempel over te stappen om Jezus te ontmoeten.

Het is goed om hulp te vragen. Als je niemand in je omgeving weet, kun je ook het reactieformulier hieronder invullen.

Het ga je goed!

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.