Bidden voor opwekking uit de dood?

Opwekken van doden.

Het opwekken van doden in de naam van Jezus doet veel stof opwaaien onder christenen en niet christenen[1]. Begrijpelijk voor niet christenen en mensen die niet geloven in een leven na of naast dit aardse leven. Als je niet in een opstandig van doden gelooft en een eeuwig leven is het lastig om te accepteren de dood geen definitieve grens is.

We stonden aan haar ziekbed en we zagen het leven uit haar wegtrekken, ondanks alle gebeden en de ziekenzalving die in de naam van Jezus had plaatsgevonden. Er was geloof voor genezing geweest. Hoop wisselde af met vrees toen we zagen hoe de ziekte verder door haar lichaam trok. Op het moment dat ze haar laatste adem uitblies sprak de verpleegkundige de volgende woorden uit: “Nu is het voorbij” 

Opwekkingen van doden zijn uitzonderingen in de bijbel. Het zijn wonderen die niet met een grote regelmaat voorkomen. In deze studie ga ik op zoek naar verhalen uit de bijbel en de lessen die we daaruit kunnen ontdekken en leren.

Argumenten vanuit verschillende visies worden met elkaar vergeleken om te ontdekken waarom dit zo’n knellend punt is wat zulke heftige reacties oproept.

In het oude testament worden de volgende voorbeelden genoemd, het betreft daar twee keer een kind en een keer een man van onbekende leeftijd.

1 Koningen 17:22

“Enige tijd later werd het kind van Elia’s gastvrouw ziek, en wel zo ernstig dat ten slotte alle leven uit hem week. Toen riep hij de HEER aan … Hij strekte zich driemaal over het kind uit, daarbij de HEER aanroepend met de woorden: ‘HEER, mijn God, laat toch de levensadem in de borst van dit kind terugkeren.’ De HEER verhoorde Elia’s smeekbede: de levensadem keerde terug in de borst van het kind, en het leefde weer.” 

2 Koningen 4:32, 35

“Toen Elisa zelf bij het huis aankwam, zag hij de jongen dood op zijn eigen bed liggen. Hij ging de kamer binnen en sloot de deur achter zich. Toen bad hij tot de HEER. … Uiteindelijk niesde de jongen wel zeven keer, en opende zijn ogen.” 

Er komt nog een man tot leven op een bijzondere manier door Elisa, die dan zelf niet meer leeft.

2 koningen 13:20-21 

Daarna stierf Elisa en hij werd begraven. In die tijd vielen roversbenden uit Moab aan het begin van elk jaar het land binnen. Op een keer was een groep mensen een man aan het begraven, toen ze een bende uit Moab zagen aankomen. Ze gooiden de man gauw in het graf van Elisa en renden weg. Maar toen de dode het lijk van Elisa raakte, werd hij weer levend en stond op.

In het nieuwe testament zien we dat Jezus in zijn leven drie doden opwekt.

De jongeling van Naïn,

Lucas 7:12-15 

“Toen hij de poort van de stad naderde, werd er net een dode naar buiten gedragen, de enige zoon van een weduwe. Een groot aantal mensen vergezelde haar. Toen de Heer haar zag, werd hij door medelijden bewogen en zei tegen haar: ‘Weeklaag niet meer.’ Hij kwam dichterbij, raakte de lijkbaar aan – de dragers bleven stilstaan – en zei: ‘Jongeman, ik zeg je: sta op!’ De dode richtte zich op en begon te spreken, en Jezus gaf hem terug aan zijn moeder.” 

Zijn vriend Lazarus wordt ziek en sterft. Mensen geloven dat Jezus hem had kunnen genezen, Jezus vraagt geloof voor opwekking.

Johannes 11:38-44 

“Hij liep naar het graf, een spelonk met een steen voor de opening. Hij zei: ‘Haal de steen weg.’ Marta, de zuster van de dode, zei: ‘Maar Heer, de stank! Hij ligt er al vier dagen!’ Jezus zei tegen haar: ‘Ik heb je toch gezegd dat je Gods grootheid zult zien als je gelooft?’ Toen haalden ze de steen weg. Daarop keek hij omhoog en zei: ‘Vader, ik dank u dat u mij hebt verhoord. U verhoort mij altijd, dat weet ik, maar ik zeg dit ter wille van al die mensen hier, opdat ze zullen geloven dat u mij gezonden hebt.’ Daarna riep hij: ‘Lazarus, kom naar buiten!’ De dode kwam tevoorschijn, zijn handen en voeten in linnen gewikkeld, en zijn gezicht bedekt door een doek. Jezus zei tegen de omstanders: ‘Maak de doeken los, en laat hem gaan.”

Het dochtertje van Jairus. Deze belangrijke man gelooft in genezing door Jezus, maar durft niet te geloven dat Jezus zijn dochter uit de dood opwekt.

Lucas 8:52-54

“Alle aanwezigen waren aan het weeklagen en sloegen zich van verdriet op de borst. Hij zei: ‘Houd op met klagen, want ze is niet gestorven maar slaapt.’ Ze lachten hem uit, omdat ze wisten dat ze gestorven was. Hij nam haar hand vast en zei met luide stem: ‘Meisje, sta op!’ Haar levensadem keerde terug en ze stond meteen op.” 

Na Jezus leven worden er nog een aantal mensen opgewekt uit de dood door zijn discipelen en apostelen.

Handelingen 9:36, 40 

“In Joppe woonde een leerlinge die Tabita heette, in onze taal is dat Dorkas… Maar juist in die tijd werd ze ziek en stierf. Ze werd gewassen en in het bovenvertrek opgebaard. … Petrus stuurde iedereen weg, waarna hij knielde om te bidden. Na het gebed draaide hij zich om naar het lichaam en zei: ‘Tabita, sta op!’ Ze opende haar ogen, en toen ze Petrus zag ging ze rechtop zitten.” 

Handelingen 20:7, 12 

“Een jongeman die Eutychus heette, zat in het venster en werd door slaap overmand toen Paulus maar doorging met zijn toespraak. Diep in slaap verzonken viel hij van de derde verdieping naar beneden; toen men hem optilde bleek hij dood te zijn. Paulus ging naar beneden, ging op hem liggen, sloeg zijn armen om hem heen en zei: ‘Houd op met dat misbaar, want hij leeft!’ De leerlingen namen de jongeman, die weer tot leven was gekomen, met zich mee en voelden zich gesterkt door wat er was gebeurd.” 

Bijzondere opwekkingen:

In het oude testament wordt een bijzondere opwekking vermeldt. Deze is niet zo bekend. Het roept wel heel veel vragen op. Het is mogelijk dat uit angst voor uitwassen en relikwie verering dit verhaal wat op de achtergrond is geraakt. Het kan ook zijn dat mensen er niet goed raad mee weten.

2 Koningen 13:20-21 

Daarna stierf Elisa en hij werd begraven. In die tijd vielen roversbenden uit Moab aan het begin van elk jaar het land binnen. 21 Op een keer was een groep mensen een man aan het begraven, toen ze een bende uit Moab zagen aankomen. Ze gooiden de man gauw in het graf van Elisa en renden weg. Maar toen de dode het lijk van Elisa raakte, werd hij weer levend en stond op.

Een ander bijzondere opwekking vindt plaats tijdens de kruisdood van Jezus.

Ook hier wordt weinig over gesproken. Het bijzondere tafereel wordt besproken in het evangelie voor de Joden, het evangelie van Mattheus.

Mattheus 27:52-53

De graven gingen open en veel gestorven gelovigen werden weer levend. 

Zij kwamen uit de graven. 

En nadat Jezus uit de dood was opgestaan, gingen ze naar de Heilige Stad Jeruzalem. 

Heel veel mensen hebben hen gezien.

Overeenkomsten

Overeenkomsten uit het oude testament:

  • Het betreft tweemaal een kind (jongen), wat ziek was geworden
  • Het betreft eenmaal een man van onbekende leeftijd

Overeenkomsten uit het nieuwe testament tijdens het leven van Jezus:

  • Het betreft tweemaal een kind, (een jongen en een meisje) waarvan we van een kind weten dat het ziek was.
  • Het betreft een man (Lazarus)

Overeenkomsten uit het nieuwe testament na de opstanding van Jezus:

  • Het betreft een jonge man
  • Het betreft een jonge vrouw
  • Van twee kinderen uit het OT weten we dat ze ziek waren (1 onbekend). Van drie mensen in het NT weten we dat ze ziek waren, een overleed als gevolg van een ongeluk. (1 onbekend)

Overeenkomsten tussen het oude en het nieuwe testament:

  • Bij beide zijn het twee kinderen en een volwassenen
  • Het zijn mensen die jonger zijn dan 120, de leeftijdgrens die God heeft gesteld in Genesis 6. Zij zijn niet gestorven van ouderdom.
  • Van de 8 voorbeelden zijn er 6 gestorven als gevolg van ziekte of ongeluk.

God stelt het aantal van onze levensdagen vast:

De bijbel zegt dat God bepaald hoeveel dagen dat de mens zal leven. Niemand zal hier een dag aan toe kunnen voegen. 

God bepaald in het Genesis 6 dat de dagen van de mens nooit de 120 jaar kunnen overschrijden.

God kan levensdagen toevoegen:

God kan wel levensdagen toevoegen. Dit zien we gebeuren bij konink Hiskia. Hij krijgt 15 jaar erbij.

God belooft ook dat door het houden van de wet we langer zullen leven in het land dat de Heer, onze God ons geeft. Dit kunnen we interpreteren dat we korten leven door niet te luisteren naar Gods principes. Of dat God beloont door extra dagen toe te voegen als we luisteren naar zijn principes en daardoor gezegend worden. In dit geval lijken het ‘bonusdagen’ te zijn.

God kan levensdagen verkorten:

God is genadig en straft niet direct. Toch grijpt Hij soms in en verkort dan levensdagen van een mens. [voorbeelden]

Zoals bij koning Herodes[2] omdat hij niet ingreep toen de mensen hem aanbaden als God.

De mens kan zijn levensdagen verkorten:

Door niet te luisteren naar de principes van God en geraakt te worden door de algemene of de specifieke werking van de vloek. De bijbel schrijft over zonden die tot de dood leiden.

In algemene zin: door ongezond en onverantwoord te leven.

Door het nemen van risico’s, bijvoorbeeld strijd, jacht, ontdekkingsreizen, gevaarlijke sport zoals motorraces

Door zichzelf het leven te ontnemen.

Is het mogelijk om voortijdig te sterven?

Als God bepaald hoe lang we leven, is het dan mogelijk om voortijdig te sterven? We kunnen dit bekijken vanuit twee gezichtspunten waarbij mensen niet overlijden aan ouderdom.

  1. De eerste is suïcide, de mens neemt zelf het heft in eigen handen. Het is heel moeilijk om te zeggen dat dit Gods wil is. God zegt in zijn wet: Gij zult niet doden!
  2. De tweede is ziekte. Mensen worden ziek en soms genezen zijn en soms sterven zij aan de ziekte. Soms is de ziekte een direct gevolg van een levensstijl, denk daarbij aan dodelijke Soa’s.
  3. De derde zijn ongevallen: mensen sterven door een ongeluk, soms hebben ze hier een eigen aandeel in, soms wordt het hen aangedaan, willekeurig of onwillekeurig.
  4. De laatste is moord. Soms worden mensen gedood door een ander. Dit kan door een legitieme oorzaak zijn, zoals een soldaat in de oorlog. Het kan ook illegaal zijn door misdaad. Soms hebben mensen hier een aandeel (zijn actief in de criminaliteit) in en soms helemaal niet (onschuldig slachtoffer bij een schietpartij)

Het lijkt dat er hier een directie over indirecte keus van een (ander) mens betrokken is bij de dood. Deze dood is hiermee in mijn ogen een voortijdige dood. Het wordt veroorzaakt door een mens die de door God gegeven levensdagen bekort door een (onverantwoorde) keus te maken.

Met een groep van een kleine dertig mensen waren we in aanbidding aan het zingen en lofprijzen. Er klonk ontstond onrust toen een vrouw met een zucht vlak naast mij in elkaar zakte. ‘Het is haar hart’ riep een verpleegkundige naast mij. De vrouw werd grauw en haar ogen draaide weg. Dit had ik gezien toen mijn opa stierf. Zonder nadenken pakte ik haar handen en sprak: ”In Jezus naam, kom terug!” onmiddellijk draaide haar ogen terug, om vervolgens weer weg te zakken. Nogmaals sprak ik dezelfde woorden, misschien wat luider: “In Jezus Naam, kom terug!” Haar ogen draaide terug en zij kwam weer bij bewustzijn. Zij had een kleur die je ziet als mensen in shock zijn, een bleek-grauwe kleur. Het duurde drie en een halve minuut voor er een hartslag was te voelen. We vroegen haar of ze iets aan haar hart heeft. Zij vertelt vervolgens dat ze de hoop heeft uitgesproken om een hartaanval te krijgen zodat ze verlost zou zijn van het moeilijke leven. Ze kiest voor leven en we helpen haar om deze uitspraak te herroepen in de Naam van Jezus en bidden voor bevrijding.

Bidden voor genezing en opwekking

Voor het (succesvol) bidden voor genezing en opwekking zijn er een aantal vragen die we onszelf kunnen stellen om te leren van de Heer wat hij zou willen dat we doen. Hij wil graag dat we leven naar zijn wil. Met behulp van elkaar en Gods Geest kunnen we ontdekken wat de wil van de Heer is. (Om te voorkomen dat we bidden voor genezing of Opwekking terwijl dit niet de bedoeling van de Heer is)

Ziekte zijn in een aantal gradaties in te delen:

Algemene genezing, bijv. een snijwondje tot een scheppingswonder [nog opzoeken]

  • Valt het bidden voor opwekking van een dode in gradatie in de 8e categorie? Of staat het bidden voor opwekking los van ziekte?  
  • Als dit zo is, bestaat er dan ook onderscheiding te maken tussen een opwekking als gevolg van ziekte en een opwekking uit de dood door ongeval?
  • Zit er ook een moeilijkheidsgradatie in om te bidden voor een hogere catagorie  van ziekte en daarmee verbonden overlijden? Met moeilijkheidsgraad kun je kijken naar de mate van geloof die nodig is, maar ook naar de mate van geestelijke strijd en het onderscheidingsvermogen wat daarvoor nodig is.
  • Als het overlijden een gevolg van ziekte is, is het dan belangrijk om te kijken naar de oorzaak/bron/aanleiding van de ziekte?

Bidden voor een opwekking bij een voortijdig overlijden.

Bidden voor opwekking kan als mensen ernstig ziek zijn tot de dood. Het moet gaan om een voortijdig overlijden, die niet de bedoeling is van God.

Bidden voor opwekking vraagt geloof In Jezus.

Johannes 14:12

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, wie in Mij gelooft, de werken, die Ik doe, zal hij ook doen, en grotere nog dan deze, want Ik ga tot de Vader” 

Bidden voor opwekking zorgt voor veel weerstand bij Christenen en niet Christenen.

Paulus noemt dat de opstanding uit de dood de kern van het Evangelie is. Dit kan een reden zijn waardoor het mensen triggert. ‘Als er een opstanding is, dan is er een levende Jezus en als er een Levende Jezus is dan word ik gedwongen en keus te maken wat ik met Hem doe: accepteren of afwijzen?’

Als Paulus voor koning Agrippa staat beklaagt hij zich dat hij vervolgt wordt omdat de Joden niet willen geloven dat God in het hier en nu mensen opwekt uit de dood. Let op dat hij spreekt over doden in meervoud en niet in enkelvoud.

Handelingen 26:8 

Waarom wordt het bij u allen ongelofelijk geoordeeld als God doden opwekt? (TELOS)

2 Colossenzen 1:9 

opdat wij geen vertrouwen zouden hebben op onszelf, maar op God die de doden opwekt, (TELOS)

Met Petrus kunnen we spreken dat we niet zelf, maar door de kracht van Jezus de doden opwekken.

Handelingen 2:32

God heeft Jezus uit de dood doen opstaan; dat hebben we allemaal gezien.

Als hij later er later een groot wonder door zijn hand tot stand komt, een invalide man kan ineens lopen en springen, zegt hij heel duidelijk waar de autoriteit en de kracht vandaan is gekomen:

Handelingen3:12

U denkt toch niet dat wij deze man door eigen kracht of godsdienstigheid hebben laten lopen? De God van Abraham, Isaak en Jakob geeft hiermee eer aan Zijn Dienaar Jezus, die door U aan de Romeinen is uitgeleverd. U hebt Hem afgewezen,….,daarmee bent u moordenaar van de Levensvorst geworden. 

Maar God heeft hem uit de dood teruggebracht in het leven. 

Jezus heeft deze lamme man genezen. Door ons geloof in Jezus is hij volkomen gezond geworden.

In dit bijbel gedeelte zitten een aantal belangrijke lessen voor genezing en opwekken van doden:

  • Jezus is de Levensvorst, de Heer (Koning) van het leven. Het is Jezus die leven geeft.
  • Als mens hebben we geen enkele kracht van onszelf. Het wordt nog versterkt door Petrus omdat hij zegt dat de mens alleen in staat is om de Jezus, de koning van het leven (proberen) te doden. Net als Satan is de mens niet in staat om iets te laten leven. Het is wel in staat om leven te vernietigen en te doden, zie ook Johannes 10:10
  • God heeft Jezus uit de dood weer levend laten worden
  • En Jezus is in staat om mensen volledig te genezen, zelfs zo volledig dat zij uit de dood opstaan.
  • Wij hebben geloof in Jezus nodig als we bidden voor mensen. Niet ons gebed maar Jezus alleen kan genezen en doden opwekken.
  • Als we genezing willen meemaken vraagt dat geloof oefenen in Jezus
  • Als we doden weer levend willen zien worden, vraagt dat geloof te oefenen in Jezus!

Oorzaak van de weerstand, waar komt deze vandaan en wat maakt deze weerstand zo heftig?

Het bidden voor opwekking van een gestorven mens of kind roept veel weerstand op bij mensen. De heftigheid waarmee dit vaak gepaard gaat roept vragen op. Wat maakt dit tot zo’n heikel punt? Jezus zegt dit helder en duidelijk als opdracht tegen zijn discipelen. Daar kan niet zo veel misverstand over ontstaan.

Het oproepen voor gebed voor haar overleden dochter door aanbiddingsleidster Kalley Heiligenthal roept een storm van reacties op.

Mensen reageren soms alsof ze door een wesp gestoken worden. Wat steekt hen nu precies?

Op deze vraag is moeilijk antwoord te geven als we niet met de persoon zelf kunnen praten over zijn gevoelens en gedachten, de cultuur en omstandigheden waarin hij/zij leeft en de geschiedenis die deze persoon heeft.

Paulus leert ons om verder te kijken dan de mens en zijn leven. Hij geeft aan dat we niet te strijden hebben tegen deze zichtbare en vooral hoorbare mensen, maar met een onzichtbare wereld die zich achter deze mensen schuilhoudt.

Efeze 6:12 

Want we vechten niet tegen mensen, maar tegen de machten en krachten die over de wereld willen heersen. We vechten tegen de leiders van de duisternis, tegen de hoogste kwade machten. (in de hemelse gewesten)

Persoonlijk heb ik daar wel een idee over hoe dit zit. Ik zal het uitleggen.

Bidden voor opwekking van een dode is een directe aanval een van de machtigste heersers in het rijk van de duisternis. De dood is een toestand van niet leven. De geest van de mens die sterft komt sinds de wissel in het paradijs onder de autoriteit van de Dood, een sterke boze geest. Jezus is het Leven en wekt onze menselijke geest tot leven, waardoor deze menselijke geest onder de macht en autoriteit van de Dood vandaan komt en leven krijgt onder de macht en autoriteit van Jezus.

De grootste confrontatie tussen het Leven en de Dood vond plaats toen Jezus persoonlijk, in levenden lijve, het rijk van de duisternis binnenging door het dodenrijk in te stappen. Daar brak paniek uit omdat er een persoon verscheen waar geen autoriteit over uitgeoefend kon worden door de Dood. Dood heeft namelijk geen macht over het leven. Doos is de afwezigheid van leven en Leven. En nu was Jezus aanwezig in de dood en overwon de Dood, door het Leven te brengen in de dood van mensen.

Als het Leven komt in de dood, dan komt er leven en Leven.

Deze nederlaag is de pijnlijkste, de vernederendste en moeilijk, eerder niet verteerbaar door de geest Dood. Hij heeft Jezus moeten erkennen als zijn meerdere en dat haat hij. Hij haat met de diepste haat iedereen die hem daaraan herinnert.

Het inschakelen van de Duivel, zijn meerdere, bij het verliezen van het dode lichaam van Mozes is een kenmerkend voorbeeld. De Duivel heeft de hoogste engel in de hemel aangevallen en uitgedaagd.

Deutronomium 34:6

En de Heer begroef hem in een dal in het land Moab, bij Bet-Peor. Nog steeds weet niemand waar zijn graf is.

            Judas 9

De engel Michael had ooit ruzie met de duivel over het lichaam van Mozes toen Mozes gestorven was. Michael is een van de belangrijkste engelen. Toch wilde hij de duivel niet veroordelen. Hij zei alleen: “De Heer zal je straffen”

Een mens die in naam van Jezus bidt voor opwekking van een dode, steekt direct de vinger in de vlammend pijnlijke wond van de geest Dood en haalt direct zijn woede op zijn hals.

Er zijn drie mensen aan zijn macht ontsnapt: Henoch, Mozes en Elia. En dat gebeurde voordat er verzoening was gedaan door Jezus. 

Als God al machtig genoeg is om dit vooraf aan het offer te doen, hoeveel te meer is Hij in staat om een dode op te wekken als we dit in relatie met Hem van Hem vragen?

Onderscheiden van Gods wil.

Het bidden voor opwekking of genezing bij ouderdom gaat tegen het raadsbesluit in van God. Dit is onwrikbaar. (God heeft en raadsbesluit, waarin hij Israel uitkiest als zijn eerste volk, Jezus als Messias, Verzoening door de dood en opstanding van Jezus, de wederkomst en het oordeel over de Dood, om een aantal onderwerpen te noemen waar God niet van af zal wijken. God heeft ook een wilsbesluit, waarin Hij zijn wil bekend maakt. Hij kiest mensen uit zoals Mozes en Paulus om zijn koninkrijk te bouwen. Hij bepaalde de 70 jarige ballingschap.  Na de zondvloed geeft Hij ook aan[3] dat de dagen van een mens de 120 jaar niet zullen overschrijden. Hierin wordt zijn wil om het volk terug te laten keren naar zijn hart zichtbaar. Gods algemene wil staat in de wet en wordt vertelD door de profeten. 

God heeft ook een wil voor jou persoonlijk. Dit past naast de algemene wil en zijn raadsbesluit en is hier niet mee in tegenspraak. Jij kunt de wil voor je persoonlijk leven volgen of niet. 

Voor het bidden voor opwekking is het belangrijk om te onderscheiden wat de wil van God is voor het persoonlijk leven van de overleden persoon.

Onderzoek naar zonden, vloeken of banden

Onderzoek naar het leven van de overleden persoon kan duidelijk maken wat de oorzaak of aanleiding van zijn dood geweest is. als er een werking van een (zelf) vervloeking is, kan deze verbroken worden.

Als er sprake is van demonische banden is kunnen deze ontbonden en gereinigd worden.

Als er sprake van zonden is die tot de dood leiden kan er plaatsvervangend voor vergeving gebeden worden, als de persoon gelovig is. 

Onderscheidingsvermogen vanuit de Heilige Geest is nodig

Het gebed voor opwekking kan niet zonder de inspiratie van de Heilige Geest. Het onderzoek naar zonden, vloeken en banden kan een duidelijk aanwijzing zijn die we kunnen onderscheiden door het kennen van het Woord. 

Om een werkelijk goede geestelijke diagnose te stellen hebben we de leiding van de Heilige Geest nodig die vertelt wat er aan de hand is en of we wel of niet voor opwekking kunnen bidden. De openbaringsgave van de HG is zo belangrijk omdat we zelf niet de geestelijke kennis en wetenschap hebben over de geestelijke wereld. Een intieme relatie met God, Jezus en de Heilige Geest stelt ons in staat om op te vangen wat God ons duidelijk wil maken.

Verschillende manieren van bidden:

  • Als we geen duidelijkheid ontvangen voor bidden voor opwekking kunnen we vragend bidden voor opwekking, naar de wil van God. Hij zegt in algemene zin dat we doden mogen opwekken. Het ‘uw wil geschiede’ is dan leidend. We bidden dan als een priester die voorspraak doet bij God.
  • Als we wel duidelijkheid (= vrijmoedigheid] hebben ontvangen kunnen we krachtiger bidden. We mogen dan vrijmoedig in de naam van Jezus bidden voor opwekking en daarbij vertrouwen op God. Het is dan nog steeds aan God wat er gebeurd. We bidden dan als priester en profeet. We zijn dan een kanaal van en naar God.
  • Als we van God ontvangen dat we kunnen bidden voor opwekking dan mogen we ook een krachtig gebed uitspreken in de naam van Jezus, op de koninklijke wijze. Het is dan een bevel, een claim, in de naam van Jezus. We staan dan in positie, nemen de positie in en nemen geen genoegen met minder, tenzij God het ons vertelt.

De positie van de bidder

Om een koninklijk gebed te kunnen bidden is het belangrijk om te weten wie je bent en wat je positie en je gebied is.

  • Je hebt een intieme relatie met Jezus en je weet wie je bent in deze relatie.
  • Je kent de Heilige Geest en je verstaat zijn stem.
  • Je weet wat het is om door de Heilige Geest geleid te worden.
  • Je weet je gerechtvaardigd in Christus en je weet hoe je geestelijke strijd moet voeren.
  • Je weet wat je gebied is en wat niet.
  • Je weet wat je autoriteit is.

Het is niet zozeer dat er meer kracht in het gebed zit als je een volwassen bent in geloof, het is meer dat een volwassen geloof krachtig bidden mogelijk maakt. Uiteindelijk is het God die kracht verleent aan het gebed van een rechtvaardige, niet de rechtvaardige.

Eigen ervaring helpt om te groeien in geloof.

  • Eigen ervaring en geloof vorm de geloofservaring. Geloof wordt sterk als je een stap in geloof hebt gezet en hebt ervaren dat God daar zijn kracht aan verbindt. Dat geeft geloofsmoed voor de volgende stap, mogelijk een grotere stap.
  • Als gebed voor zieke genezing heeft opgeleverd raak je onder de indruk van wie God is en wat Hij kan doen. 
  • Door steeds een geloofsstap te maken word je sterker op de weg van geloof. Het is dan niet alleen een geloof van ‘horen zeggen’ maar van ‘ondervinden’ of ‘de bevinding’ van onze gereformeerde geloofsgenoten. Het gaat de weg van een theoretische geloofskennis (weten van een leer) naar een praktische geloofsuitoefeningen. (ervaren van de werking van het geloof)
  • Door stappen te zetten in geloof zullen we gevormd worden. Door de fouten die we maken leren we beter onderscheiden waar het op aankomt. Net als bij gewoon leren hoeven we hier niet bang van te worden maar mogen we de volgende stap accurater zetten.

[zie de lijst van Petrus)

Samenvatting vanuit eerder beschreven aannames:

  •  God ‘eist’ van ons dat we zieken genezen en doden opwekken
    • God vraagt alleen van ons wat mogelijk is, Hij geeft alles wat onszelf daarvoor ontbreekt.
  • God geeft ons het onderscheidingsvermogen door zijn Geest om te zien wat er aan de hand is.
    • We kunnen alleen doden opwekken die voortijdig gestorven zijn en waar de Dood geen recht op heeft door het bloed van Jezus.
    • We kunnen doden opwekken als dit de verheerlijking van zijn Naam ten goede komt.(en wanneer is dat niet zo?)
  • De kracht om zieken te genezen of doden op te wekken die voortijdig gestorven zijn komt van God. Het is niet onze eigen kracht waardoor dit gebeurd.
    • Als de zieke niet geneest, mag dit ons ontspanning geven. Wij falen niet maar hebben nog iets te leren of God heeft een beter plan wat we nog niet kennen.

Wat mogen we leren en wat hebben we nog te ontdekken om de opdracht van God uit te voeren?

God geeft ons de opdracht in een gebiedende wijs en dat betekent dat hij ook verwacht dat we dit gaan doen. Dezelfde kracht die Jezus uit de Dood deed opstaan is in ons aanwezig, God wil met dezelfde kracht door ons heen werken, Zegt het Woord

Filippenzen 1:19-20

Ik bid dat u zult beseffen hoe ontzaglijk groot de kracht is die werkzaam is in ons die in Hem geloven. Door diezelfde grote kracht is Christus uit de dood teruggekomen om de belangrijkste plaats naast God in te nemen. 

We stonden naast haar kist en keken naar haar gezicht. Ze zag er vredig uit met haar ogen dicht. Het was duidelijk te zien dat ze nu geen pijn meer had van de ziekte die haar lichaam had gesloopt.

“Alsof ze slaapt en zo zou opstaan als je haar zou wekken” Ik begreep wat er werd bedoeld. Het leek alsof ze niet echt dood was, alsof het niet definitief voorbij was. “Wat let ons om het te proberen?” We deden het niet. 

De vraag blijft hangen; “Wat belet ons om haar te wekken?” Des te pijnlijker is mijn ‘ja’ geweest toen ze had gevraagd of ik wilde doen wat ik voelde dat ik moest doen, zelfs als dit vreemd was of ik dacht dat het niet zou kunnen.

Wat zijn belemmeringen om doden op te wekken?

  • Geen of weinig ervaring wat Gods kracht kan doen op gebed voor genezing en opwekking van doden
  • Gebrek aan kennis van het Woord, de principes van God en inzicht in de geestelijke wereld. 
  • Gebrek aan intimiteit met God de Vader, Jezus Christus en de Heilige Geest.
  • Gebrek aan geloof.
  • Angst voor mensen
  • Angst voor succes. Door een opstanding gaat er wel heel veel gebeuren en kan het leven van de bidder veranderen, zoals het leven van Petrus veranderden nadat hij Dorkas uit de dood had opgewekt.
  • Angst om te falen als het niet gebeurd.
  • Valse verantwoordelijkheidsgevoel. Als zij opgewekt wordt kan zij niet naar Jezus, daar is zij beter af.

Wat maakt het voor mensen zo lastig als er doden opgewekt worden?

Hiervoor kunnen we naar de geschiedenis van Lazarus kijken. Johannes (12:9-11) vertelt dat veel mensen Jezus en Lazarus wilden zien. Toen ze Lazarus in levenden lijve zagen gingen ze in Jezus geloven. De leiders van de priesters wilde Lazarus doden om deze reden. Zij wilden de conventionele godsdienst handhaven, waarin mensen tot God zouden komen via de Wet en het Woord van de Profeten. En niet via een wonderdoener die vertelt de Zoon van God te zijn. Bizar als je ziet naar hun besluit: Doden wat God tot leven heef gewekt.

Bij de opstanding van Jezus zien we dit ook gebeuren. Romeinse soldaten vertellen dat er engelen bij het graf verschenen en Jezus opstond uit de dood. Onder druk vertellen ze de leugen dat ze in slaap zijn gevallen waardoor de discipelen in staat waren om het dode lichaam van Jezus te stelen.  Niemand zou dat moeten geloven, een romeins soldaat die zijn post verliet of in slaap viel kreeg de doodstraf! Zie het artikel over het verdwenen lichaam. Hoe het kan bestaan om een lichaam te verduisteren in een Romeins wereldrijk wordt niet gevraagd. Iedereen die tegen Jezus was wilde het dode lichaam vinden, en niemand kon het vinden. Toch wilden de godsdienstleraren niet aanvaarden dat Jezus was opgestaan, terwijl er wel bewijzen voor waren. Dit lijkt op een psychologisch effect. Mensen geloven wat ze willen geloven, niet wat rationeel is.

De bijbel vertelt niet hoe het met de jongeling van Nain verder is gegaan, of met het dochtertje van Jairus. Ook verteld de bijbel niets over de mensen die uit de graven zijn opgestaan toen Jezus stierf aan het kruis. En toch moet dit voor heel veel opschudding hebben gezorgd. Mogelijk heeft het wel meegewerkt dat er zoveel bekeerlingen waren op de eerste Pinksterdag.

Machten in de geestelijke wereld.

Jezus heeft de macht van de Dood overwonnen door wie hij is: HET LEVEN. De Dood leed een nederlaag toen Jezus zijn Dodenrijk binnenkwam.

Bij Jezus sterven, waarbij niet de Dood (magere Hein met de Zeis) het zilveren koord doorsneed, maar waarbij Jezus zelf het zilveren koord losmaakte (Of liet hij het alleen maar vieren?) ontstond er een rumoer in het dodenrijk.

De komst van Jezus zorgde voor grote consternatie en opschudding in het dodenrijk. Het lijkt erop dat er paniek in de gevangenis van de dood is uitgebroken waardoor en een aantal doden konden ontsnappen. Vermoedelijk zijn dit doden die voortijdig gestorven waren, geloofden in Jezus en onterecht gevangen zat in het dodenrijk. Jezus macht door zijn overwinning op het kruis wordt al gevoeld. De Dood is verslagen en moet zijn macht gaandeweg inleveren. Zo kan de Dood Jezus niet vasthouden en na drie dagen wordt hij door God teruggeroepen. In het dodenrijk is het duidelijk hoe het voortaan zal gaan. Iedere ziel die gelooft in Jezus zullen ze verliezen voor het dodenrijk!

De bewakers van het Dodenrijk hadden direct in de gaten dat Jezus “zonder geldige papieren’ in het Dodenrijk was aangekomen, waardoor zij geen recht op Hem hadden en ook geen autoriteit konden uitoefenen. De Dood was hier niet de hoogste autoriteit meer, maar de LEVENDE HEEER was de hoogste autoriteit in het dodenrijk. Jezus eiste de sleutels van De Dood en het Dodenrijk op[4]. Niet de Dood, maar Hij bepaalt vanaf dat moment definitief wie er in het dodenrijk achterblijven en wie met hem meegaan[5]naar de directe aanwezigheid van de Vader in de hemel. Bij de wederkomst zal Hij uiteindelijk oordelen over de Dood en het dodenrijk, beide zullen in de hel gegooid worden.[6]

Jezus predikt het levende evangelie in het dodenrijk

Jezus had eerder vertelt dat er een kloof in het dodenrijk was. Aan een zijde zaten de mensen die in hem geloofden. Adam en Eva, Abraham en David zullen daarbij geweest zijn. Aan de andere kant zaten de mensen die niet in God wilde geloven.

Petrus schrijft dat Jezus in het dodenrijk het evangelie heeft gepredikt[7]. Met name aan hen die in de tijd van Noach de boot hebben gemist.  De veroordeling door de zondvloed kostte aan heel veel mensen het leven. Noach werd met acht zielen gered in de ark. Noach had ook gepredikt, maar mensen wilden het niet horen. Desondanks krijgen ze in het Dodenrijk het evangelie te horen en kunnen ze de boot nog halen. Jezus neemt de gelovigen als krijgsgevangenen mee uit het Dodenrijk. De prijs voor hun leven heeft hij betaald met zijn bloed aan het kruis. Met zijn vrijwillig afleggen van het leven kan hij LEVEN brengen op plaatsen en in levens die door de dood werden geregeerd.

Jezus leeft en is overwinnaar van de dood, de Dood en dodenrijk!

We stonden aan haar ziekbed en we zagen het leven uit haar wegtrekken, ondanks alle gebeden en de ziekenzalving die in de naam van Jezus had plaatsgevonden. Er was geloof voor genezing geweest. Hoop wisselde af met vrees toen we zagen hoe de ziekte verder door haar lichaam trok. Op het moment dat ze haar laatste adem uitblies sprak de verpleegkundige de volgende woorden uit: “Nu is het voorbij” Dit voelde van binnen als een onterecht en niet juist statement. Jahweh is de Alfa en de Omega, het begin en het eind. In Hem is geen eind. In Hem is alleen een overgang van de ene toestand naar de andere, en deze is te herroepen.

Niet de gestopte ademhaling of hartslag die stopt bepaalt, maar Jahweh als Schepper. 

Het vervolg had anders geweest als we gehandeld hadden naar de verwachting in het hart. 

Als ze was opgestaan had dit grote verandering veroorzaakt. 

Als ze niet was opgestaan zou de vraag geweest zijn: “Heer, waarin hebben we U niet begrepen?”

Nu is het: “Waarom hebben we niet gedaan wat we van U begrepen?” en “Heer, krijgen we een herkansing?”

Kees Neven

Januari 2020


[1] Zie o.a.  artikel in ND (dec 2019) over oproep zangleidster Kalley Heiligenthal, Bethel Church in Redding voor haar tweejarige dochter Olivia.

[2]

[3] Genesis 6:3, Deutronomium 34:7

[4] Openbaringen 1:18

[5] Efeziërs 4:8

[6] Openbaringen 2-:14

[7] 1 Petrus 3:19-20

Dit bericht is geplaatst in Studies, Uncategorized. Bookmark de permalink.