De vrienden van Job PDF Print E-mail
Written by Administrator   
Sunday, 07 April 2019 18:03

De vrienden van Job

Het lijden van Job

 

Het bericht komt

Drie vrienden horen van het enorme lijden wat hun vriend Job onverwacht heeft getroffen. Als zijn bezittingen vernietigd of geroofd, zijn kinderen overleden bij een natuurramp. Zelf is Job ziek geworden. Doodziek. Dat kan ook bijna niet anders, kun je dan denken. Wie kan zoveel onheil in zo’n korte periode verdragen?

Het plan.

Zij besluiten om naar Job toe te gaan.

Zij willen met hem meetreuren en hem troosten.  Wat mooi, dat deze vrienden de bedoeling hebben om met hem mee te treuren en hem te troosten!. Het lijkt wel of we dat verleerd zijn, waar hoor je nog dat vrienden meetreuren? Meestal is er wel en medelijden wat naar boven komt, wat net zo hard veranderd in ongevraagd aangedragen oplossingen om het leed zo snel mogelijk te boven te komen. Het aanwezig zijn, het in de nabijheid kunnen blijven van een vriend die lijdt vraagt wel iets meer. Het vraagt om lijden te kunnen aanzien en verdragen. Het vraagt om uithoudingsvermogen om met lijden geconfronteerd te worden in het weten dat het niet maakbaar is om hier verandering in aan te brengen.

 

Drie vrienden zijn vastbesloten om een poging te doen om het uit te houden bij het lijden van Job.

Vermoedelijk woonden zij een behoorlijk eind bij elkaar vandaan. In plaats van een WhatsApp stuurden ze waarschijnlijk boodschappers op en neer, te voet. Zij preken een tijd en een ontmoetingsplek af, waarvandaan ze gedrieën verder reizen tot ze aankomen bij Job.

De confrontatie met het lijden van Job.

Dat valt tegen! Zij herkennen Job niet meer. Is die man die ze daar zien hun vriend Job? Die man die daar op een vuilhoop zit en zijn die zichzelf krabt met een potscherf hun vriend Job? Is dit de door ieder geëerde bestuurder die er altijd zo netjes uitziet? Ze herkennen nog net de contouren van zijn gezicht en de bouw van zijn lichaam, maar voor de rest lijkt deze terneergeslagen man vol met zweren in geen enkel opzicht op hun vriend Job. Langzaam dringt de realiteit tot hen door dat dit is wat het leed wat hem heeft getroffen van hem heeft overgelaten.

Reageren op lijden.

Lijden valt vaak tegen. Lijden is soms zwaarder dan gedacht of verwacht. Lijden kan afschrikken, waar door er een neiging komt om te vluchten, of er hard tegen te gaan vechten, door een schuldige aan te wijzen bijvoorbeeld. Het kan ook zijn dat je bevriest en niet weet wat te doen of te zeggen. Het zijn allemaal natuurlijke menselijke reacties op een heftige gebeurtenis.

De reactie van de vrienden.

De drie vrienden van Job schrikken. Ze jammeren luid over zijn ellenden. Ze scheuren hun kleren, een teken van verdriet. Zij strooien as op hun hoofd, een teken van rouw. Ze gaan bij hem zitten op de grond, een teken van verslagenheid. Ze zwijgen. Ze zien en ervaren hoe diep de pijn is.

Het is bijzonder om te zien hoe hij inhoud geven aan hun vriendschap. Er zijn geen woorden voor, er zijn geen adviezen die helpen of oplossingen die werken. Zij accepteren dat. Zij geven wel uiting aan door hun jammerklacht. Jammeren is geluid maken zonder woorden. Zij jammeren luid en geven zo uiting aan hun gevoel van ontredderd zijn. Ont-redderd. Zij weten dat ze Job niet kunnen redden  en ze huilen tot ze niet meer kunnen.

De kracht van nabijheid in het lijden

Hun reactie is zo waardevol omdat ze blijven in de nabijheid van Job. Ze vluchten niet voor de pijn en moeite maar zien het in de ogen, ervaren het in hun lijf en geven zich eraan over. Dat wat er is mag er zijn. ook al willen ze het niet dat het er is. IJ blijven in verbinding met zichzelf, met elkaar en met Job.

Lijden is erg. Alleen lijden is verschrikkelijk! Job leed, maar niet eenzaam. Zijn vrienden waren in zijn nabijheid een verlichting in het lijden. Zeven dagen en zeven nachten zitten ze zwijgend op de grond bij hun zwaar getroffen vriend. Ze spreken geen woord. Ze laten de regie bij Job. Pas als hij gaat spreken durven zij te reageren.

Wat kunnen wij hiervan leren?

Het is een mooie les voor ons wat deze vrienden hier laten zien. Zou ons dat ook lukken om vrienden niet alleen te laten? Kunnen wij de afstand overbruggen door bij hen te zijn? Zonder in eerste instantie iets proberen op te lossen, te veranderen. Wat zou het mooi zijn als we kunnen  leren hoe we mee kunnen lijden, mee kunnen treuren op een nabije manier?

 



[i]Het verhaal wordt beschreven in het boek Job, tweede hoofdstuk aan het eind,  een gedeelte wat te vinden is in de bijbel

Last Updated on Sunday, 07 April 2019 18:34